فصل بيست و هشتم عفّت 28 / 1 تشويق به عفّت قرآن " و كسانى كه [ وسيله ] زناشويى نمىيابند ، بايد عفّت ورزند ، تا خدا آنان را از فضل خويش بىنياز گردانَد . و از ميان غلامانتان ، كسانى كه در صددند با قرارداد كتبى ، خود را آزاد كنند ، اگر در آنان خيرى [ و توانايى پرداخت مال ] مىيابيد ، قرار بازخريدِ آنها را بنويسيد ، و از آن مالى كه خدا به شما داده است ، به ايشان بدهيد [ تا تدريجاً خود را آزاد كنند ] . و كنيزان خود را - در صورتى كه تمايل به پاك‌دامنى دارند - براى اين كه متاع زندگى دنيا را بجوييد ، به زنا وادار مكنيد ، و هر كس آنان را به زور وادار كند ، در حقيقت ، خدا پس از اجبار نمودن ايشان ، [ نسبت به آنها ] آمرزنده مهربان است " . " و بر زنانِ از كار افتاده‌اى كه [ ديگر ] اميد زناشويى ندارند ، گناهى نيست كه پوشش خود را كنار نهند ، به شرطى كه زينتى را آشكار نكنند ؛ ولى عفّت ورزيدن ، براى آنها بهتر است . و خدا شنواى داناست " . " و يتيمان را بيازماييد ، تا وقتى به [ سنّ ] زناشويى برسند . پس اگر در ايشان رشد [ فكرى ] يافتيد ، اموالشان را به آنان باز گردانيد ، و آن را [ از بيم آن كه مبادا ] بزرگ شوند ، به اسراف و شتاب مخوريد . و آن كس كه توانگر است ، بايد [ از گرفتنِ اجرت سرپرستى ] خوددارى ورزد . و هر كس تهىدست است ، بايد مطابق عرف ، [ از آن ] بخورد . پس هر گاه اموالشان را به آنان باز گردانديد ، بر ايشان گواه بگيريد و خداوند ، براى حسابرسى كافى است " .